INA 245(i), tzw. „pay to stay” – zapomniana klauzula ochronna w prawie imigracyjnym US
W środowisku imigracyjnym wiele osób nazywa ten przepis „amnestią”, choć formalnie nią nie jest. Mowa o sekcji 245(i) ustawy Immigration and Nationality Act, jednej z najważniejszych klauzul ochronnych, czyli tzw. grandfathering provisions, w amerykańskim prawie imigracyjnym.
To przepis, który pozwala niektórym osobom, normalnie niekwalifikującym się do zmiany statusu w USA, uzyskać zieloną kartę bez wyjazdu z kraju, po uiszczeniu dodatkowej opłaty karnej. Stąd potoczne określenie „pay to stay”, czyli zapłać, aby zostać.
Czym jest INA 245(i)
Sekcja 245(i) została wprowadzona w 1994 roku, pierwotnie w celu odciążenia konsulatów. W praktyce stworzyła mechanizm umożliwiający osobom, które naruszyły status imigracyjny, zalegalizowanie pobytu w USA bez konieczności wyjazdu do konsulatu.
Zasadniczo osoba nie może dokonać zmiany statusu w USA, jeżeli wjechała bez kontroli granicznej, pracowała bez zezwolenia lub naruszyła warunki wizy. Przepis 245(i) pozwala „przebaczyć” te naruszenia, jeżeli spełnione są określone warunki.
Kto się kwalifikuje
Z przepisu mogą skorzystać osoby, które zostały objęte tzw. „grandfathering”, czyli zostały „zachowane” w systemie przez wcześniejsze zgłoszenie. Chodzi o sytuację, w której przed 30 kwietnia 2001 roku została złożona wobec danej osoby właściwa petycja imigracyjna, czyli:
- wniosek rodzinny I-130,
- wniosek pracowniczy I-140,
- ewentualnie certyfikacja pracy.
Jeżeli petycja została złożona po 14 stycznia 1998 roku, konieczne jest dodatkowo wykazanie fizycznej obecności w USA w dniu 21 grudnia 2000 roku.
Ważne i warto wiedzieć:
Ta pierwotna petycja nie musi być zatwierdzona! Wystarczy, że była prawidłowo złożona i „możliwa do zatwierdzenia” (haczyk: trzeba to wiarygodnie wykazać) w momencie składania. W praktyce oznacza to, że wiele osób nawet nie wie, że zostało objętych ochroną 245(i), ponieważ petycja była składana wiele lat temu przez członka rodziny lub pracodawcę.
Jakie korzyści daje 245(i)
Osoba spełniająca warunki może złożyć wniosek I-485 o zmianę statusu w USA, bez konieczności wyjazdu do konsulatu. Unika w ten sposób ryzyka aktywowania zakazów ponownego wjazdu, które powstają przy wyjeździe z kraju po okresie nielegalnego pobytu.
Warunkiem skorzystania z tej możliwości jest zapłata dodatkowej opłaty karnej w wysokości $1,000 wraz z wnioskiem o zmianę statusu. To rozwiązanie pozwala zalegalizować pobyt nawet osobom, które wjechały bez kontroli granicznej lub przez lata pozostawały bez statusu.
A co z INA 212?
Ina 212 z kolei to przepisy dotyczące zakazu ponownego wjazdu, a konkretnie 3 letniego i 10 letniego zakazu za nielegalny pobyt oraz stałego zakazu dla osób, które po nielegalnym pobycie ponownie wjechały do USA bez zezwolenia.
Istnieje napięcie pomiędzy 245(i) a tymi przepisami, ponieważ 245(i) pozwala zalegalizować pobyt pomimo wcześniejszych naruszeń, natomiast 212(a)(9)(B) i (C) penalizują wyjazd z USA po nielegalnym pobycie. Strategia procesowa w takich sprawach zależy więc w ogromnym stopniu od tego, czy dana osoba opuściła Stany Zjednoczone, czy pozostaje w kraju.
Czy to amnestia?
Formalnie nie jest to amnestia. Nie jest to też nowy program. To historyczna klauzula ochronna, która nadal obowiązuje, ale dotyczy wyłącznie osób objętych wcześniejszymi petycjami złożonymi przed 30 kwietnia 2001 roku.
Dlaczego dziś to nadal ważne
Przepis 245(i) jest wciąż intensywnie wykorzystywany w praktyce, ponieważ wiele osób zostało objętych dawnymi petycjami rodzinnymi lub pracowniczymi i nie zdaje sobie z tego sprawy. Często odkrywa się to dopiero przy analizie historii imigracyjnej rodziny.
Dla osób obawiających się wydalenia z kraju lub przekonanych, że nie mają żadnej drogi do legalizacji, 245(i) może okazać się kluczowym rozwiązaniem.
Proste podsumowanie
INA 245(i) to klauzula ochronna, która pozwala osobom objętym petycją złożoną przed 30 kwietnia 2001 roku ubiegać się o zieloną kartę w USA, nawet jeśli wjechały bez statusu lub naruszyły warunki pobytu, po uiszczeniu dodatkowej opłaty. Dla wielu osób to wciąż realna i bardzo cenna ścieżka do stałego pobytu.
Nota prawna: Informacje zawarte w niniejszym artykule mają charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowią porady prawnej ani nie powinny być traktowane jako porada prawna, opinia prawna ani rekomendacja w jakiejkolwiek indywidualnej sprawie. Publikacja niniejszego artykułu nie powoduje powstania relacji adwokat–klient (attorney–client relationship) pomiędzy autorem a czytelnikiem. Każda sprawa prawna jest inna i wymaga indywidualnej analizy w oparciu o konkretne okoliczności faktyczne oraz aktualne przepisy prawa. Prawo imigracyjne Stanów Zjednoczonych jest złożone i podlega częstym zmianom. Informacje przedstawione w artykule odzwierciedlają stan prawny oraz praktykę obowiązującą na moment jego publikacji i mogą nie być aktualne ani zgodne z przepisami obowiązującymi w chwili, w której artykuł jest czytany. Z tego względu treść artykułu może nie mieć zastosowania do Twojej konkretnej sytuacji. Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji prawnych zaleca się skonsultowanie swojej sprawy bezpośrednio z licencjonowanym adwokatem.